WikiDer > Marc-Antoine Charpentier

Marc-Antoine Charpentier
Marc-Antoine Charpentier
Marc-Antoine Charpentier
Vollständiger NameMarc-Antoine Charpentier
Geboren1643
Verstorben24. Februar 1704
LandFlagge von Frankreich Frankreich
Religionrömisch katholisch
StilKirchenmusik, Opern
InstrumentCembalo
LehrerGiacomo Carissimic
HauptwerkeTe Deum
Portal  Portalsymbol  Musik

Marc-Antoine Charpentier (Paris, 1643 - dort, 24. Februar 1704) war ein Franzose Komponist.

Karriere

Er war ein Schüler von Giacomo Carissimic in Rom. Nach seiner Rückkehr nach Paris wurde er Privatkomponist für Maria von Guise (bis zu ihrem Tod 1688) und später komponiert für die Komödie Française, wo er zusammengearbeitet hat Molière. Die Zusammenarbeit mit der Theatergruppe dauerte nach Molières Tod 1673 noch einige Zeit an. Um 1688 wurde Charpentier Komponist für die Jesuiten und 1698 Kapellmeister des Sainte-Chapelle.

neben zwei Oper's und verschiedene Bühnenmusik Charpentier hat viel geschrieben Kirchenmusik, darunter zehn vermissen, Ein Requiem und andere liturgische Musik mit Instrumentalbegleitung, vom Einzelinstrument bis zum vollen Orchester. Das Vorspiel des Seins Te Deum in D-Dur für Solisten, Chor und Orchester dient seit vielen Jahren für viele europäische Fernsehzuschauer als Signature-Melodie von EurovisionSendungen. Die Melodie war auch die Grundlage für die Eurovision März für Konzertband. Charpentier komponierte dieses Te Deum zu Ehren des Frieden von Nimwegen im Jahr 1678 und wurde möglicherweise uraufgeführt in der St. Stevens Kirche.

Charpentiers Werke wurden von Hugh Wiley Hitchcock in seinem Werk: Les Oeuvres de Marc-Antoine Charpentier: Catalogue Raisonné, (Paris: Picard, 1982) katalogisiert. Als Referenz wurde jedem Werk eine H-Nummer (von Hitchcock) zugeteilt.

Kompositionen (551)

Messen und andere Kirchenmusik

  • 4 Te Deum , H.145 H.146. H.147 H.148
  • 4 Geizhals, H.157 H.173 H.193 H.193 und H.219
  • 10 Magnifikat, H.72 - 81
  • 9 Litaneien de la Vierge, H.82 - 90
  • Ouvertüre für l'Eglise, H.524
  • Motette du Saint Sacrement für 1 Reposoir, H.348
  • Pour le Saint Sacrement au reposoir, H.346
  • Pour la second fois que le Saint Sacrement vient au meme reposoir , H.372
  • Symphonie pour un reposoir, H.508
  • Sinfonien pour un reposoir, H.515
  • 83 Hymnen, H.149 - 232
  • 4 Sequenzen, H.12 - 15
  • 9 Kantaten, H.471 - 478
    • Orphée Nachkomme aux enfers, H.471
    • Epitaphium Carpentarij, H.474
    • Le roi d'Assyrian mourant, (löst sich)
  • 12 Durcheinander (Elf Fehlversuche)
    1. Messe, H.1
    2. Messe pour les Trépassés, H.2
    3. Messe à 8 voix et 8 violons et flutes, H.3
    4. Messe a quatre chuurs, H.4
    5. Messe für Port Royal, H.5
    6. Messe de Monsieur de Mauroy, H.6
    7. Messe des morts à quatre voix, H. 7-7a
    8. Messe pour le samedi de Pâques, H.8
    9. Messe de Minuit pour Noël, H.9
    10. Messe des morts à 4 voix et symphonie, H.10
    11. Missa assumpta est Maria, H.11 (1702)
    12. Messe pour plusieurs instruments au lieu des orgues, H.513 (1670)
  • 207 Motetten, einschließlich H.233 - H.439
    • Motette pour une longue offrande (Anciennement Motet pour l'offertoire de la messe rouge), H.434
    • Pour plusieurs martyrs: Motet a voix seule sans accompaniment (Sancti Dei), H.361 (1690)
    • Motettenanhänger la guerre, H.363 (1690) ...
  • 35 Oratorien, H.391 - H.425
    1. Caecilia Jungfrau und Märtyrer, H.397
    2. Filius Prodigus, H.399
    3. Caedes sanctorum Innocentium, H.411
    4. Extremum Dei judicium, H.401
    5. Mors Saulis et Jonathae, H.403
    6. Oratorium de Noel, H.414
    7. Judicium Salomonis, H.422
    8. Judith sive Bethulia liberata, H.391
    9. Le Reniement de St. Pierre, H.424
    10. Geschichte Esther, H.396 (1670)
    11. In honorem Caeciliae, Valeriani et Tiburij canticum, H.394
    12. Pestis Mediolanensis, H.398 (Anfang 1671)
    13. josue, H.404 (Anfang 1684)
    14. In obitum augustissimae nec non piissimae Gallorum Regina lamentum, H.409 (1683)
    15. Caecilia Jungfrau und Märtyrer, H.413 (1683 - 85)...
  • 83 Psaumes (Psalmen), H.149 - H.232
  • 53 Leçons des Tenèbres, Repons, H.91 - H.144
    • Vepres-Solennelles, H.540, H.190, H.50, H.149, H.52, H.150, H.51, H.161, H.191, H.65, H.77, Reformierung Jean-Claude Malgoire (1987)
    • Vepres aux jesuites, H.536, H.204, H.361, H.203 - 203a, H.225, H.32, H.208, H.35, H.160 - 160a, H.67, H.78, Reformation Catherine Cessac (1993)
    • Vepres für Saint Louis, H.33, H.197, H.375, H.220, H.34, H.221, H.376, H.203, H.35, H.214, H.323, H.76, H. 292, reformierte Catherine Cessac (2003)

Musiktheater

Opern

Abgeschlossen inTitelTatenPremiereLibretto
1678Les Amours d'Acis et de Galatée (löst sich)ist verloren gegangenLa Fontaine
1685Les Arts Florissants, H.4871685-1686, Parisvom Komponisten
1686La Descente d'Orphee aux enfers, H.4882 Unternehmenunvollendetunbekannter Librettist zu Ovid
1687Celse Märtyrer (historische Oper) (verloren)ist verloren gegangen10. Februar 1687, Paris, College Louis-le GrandFrançois Bretonneau,
"pour servir d'interméde à la tragédie du Père Pallu"
1688David und Jonathas, H.490
(Biblische Oper)
5 Unternehmen28. Februar 1688, Paris, College Louis-le GrandFrançois Bretonneau
1693Medee, H.4915 Unternehmen4. Dezember 1693, Paris, Grand Oper GarnierThomas Corneille
1694Philomele, (aufgelöst)
(teilweise zusammen mit Philipp von Orléans (1640–1701))
ist verloren gegangen

Pastoralklasse

Abgeschlossen inTitelTatenPremiereLibretto
1676Petite Pastorale (= Jugement de Pan) H.479unvollendet
1680-1682Les Plaisirs de Versailles, H.480
1684Acteon, H.4816 Szenen1685, Parisvom Komponisten
1684Acteon Change und Biche, H.481a (Überarbeitung von H.481)vom Komponisten
1684Sur la naissance de notre seigneur Jesus Christus, H.482
1684Pastoral sur la naissance de notre seigneur Jésus Christ, H.483
1685Zweite Partie du noël français qui beginnen mit "Que nos Soupirs", H.483a
(weitere Version des zweiten Teils von H.483)
1685Il faut rire et chanter: Streit der Berger, H.484
1685La Fete de Rueil, H.485
1685La Couronne de fleurs, H.486
1686Zweite Partie du noël français qui begin par "Que nos soupirs, seigneur", H.483b
(weitere Version des zweiten Teils von H.483)
?Amor vince ogni cosa "All'armi", H.492
?Amor perfido dental mio cor, H.493
?Le Return du printemps (löst sich)ist verloren gegangen
1676Jugement de Pan (= Petite Pastorale H.479)ist verloren gegangen

Komödienballette von Molière

Abgeschlossen inTitelTatenPremiereLibretto
1672La Comtesse d'Escarbagnas, H.494iMolière
1672Le Mariage-Kraft, H.494iiMolière
1672Les Facheux (löst sich)ist verloren gegangenMolière
?Le Medecin malgre lui (löst sich)ist verloren gegangenMolière
1673Le Malade imaginär, H.495, H.495 a, H.495 bProlog, Zwischenspiel und Komödie1673, ParisMolière
1679Serenade für Le Sicilien, H.497Molière
1679Ouvertüre für Le Dépit amoureux (löst sich)ist verloren gegangenMolière
1684Psyche (löst sich)ist verloren gegangenMolière

Pierre Corneille

Philippe Quinault

Kammermusik

  • Antienne, H.526
  • Antiennes pour les violons, flutes et hautbois à 4 Parties, H.532
  • Après Confitebor, Antienne D la re sol bquarre, H.516
  • Concert pour quatre Parties de violins, H.545
  • Messe pour plusieurs instruments au lieu des orgues, H.513
  • Noëls pour les instruments, H.531
  • Noëls sur les instrument, H.534
  • Zitat pour l'orgue et pour les violons, flûtes et hautbois, H.514
  • Ouvertüre pour le sacre d'un Evesque, pour les violons, flutes et hautbois H.536
  • Pour un reposoir, Ouvertüre dez que la procession paroist, H.523
  • Sonate, H.548
  • Symphonie en g re sol bémol a 3 Flöten ou 3 Violon, H.529

Literaturverzeichnis

  • Camille Saint-Saens, Au courant de la vie , Un contemporain de Lully, Kapitel 1, édition Dorbon-Ainé 1914, Report édition Wentworth Press, Scholar select 2018.
  • Claude Crussard (1893-1947), Un musicien français oublié, Marc-Antoine Charpentier, 1634-1704, Paris, Bibliothek Mehl, 1945.
  • Robert W. Lowe, Marc-Antoine Charpentier et l'opera de collège, Paris, G.-P. Maisonneuve et Larose, 1966, 195 S.
  • Catherine Cessac, Paris, Fayard, 1988, 604 P.(ISBN 2-213-02136-8, OCLC 906579047) - Gefahren. 1998 et al. erweitert 2004.
  • (und) H. Wiley Hitchcock, Marc-Antoine Charpentier ; Oxford, New York, Oxford University Press, 1990 (Oxford Studies of Composers, 23).
  • Patricia M. Ranum, Porträts um Marc-Antoine Charpentier, Baltimore, Autor, 2004, 640 S.
  • Catherine Cessac (textes reunis par), Sprimont, Mardaga, Kol. « Etudes du Centre de musique baroque de Versailles / Musique, Musikwissenschaft », 2005, 414 P.(ISBN 2-87009-887-1, OCLC 424332203, Hinweis BnFnÖ FRBNF39942557)
  • Catherine Cessac (Hrsg.), Wavre, Mardaga, Kol. « Etudes du Centre de musique baroque de Versailles / Musique, Musikwissenschaft », 2007, 312 P.(ISBN 978-2-87009-941-4 und 2-87009-941-X, OCLC 85335569, Hinweis BnFnÖ FRBNF40988745, Lira en Ligne [Archiv])
  • (und) Shirley Thompson (Regie), Neue Perspektiven auf Marc-Antoine Charpentier, New York, Routledge, 2010/2016, 600 P.(ISBN 978-0-7546-6579-3, OCLC 994220863, Lira en Ligne [Archiv])
  • Catherine Cessac (Hrsg.), Les Histoires sacrees von Marc-Antoine Charpentier. Ursprünge, Kontexte, Sprache, Interpretation, Brepols 2016, 280 S.

Externe Links

Siehe die Kategorie Marc-Antoine Charpentier von Wikimedia Commons für Mediendateien zu diesem Thema.