WikiDer > Aschenputtel

Aschenputtel
Deutsches Titelblatt von Hermann Vogel
Autor	Strabo
Ursprünglich gebündelt in	Märchen von Mutter Gans (1697) Kinder- und Hausmärchen (1812)
Ausgabedatum	1. Jahrhundert v.
Land	Antikes Ägypten Italien
Genre	Märchen
Portal    Literatur

Aschenputtel (Französisch: Cendrillon; Englisch: Aschenputtel; Deutsche: aschenputtel) ist ein altes VolkMärchen die Themen der Ungerechtigkeit und deren Überwindung beinhaltet. Die Ehe macht ein schlecht behandeltes Mädchen zu einer Prinzessin (oder Königin). Im Europa viele Varianten sind bekannt, weltweit finden sich tausende Varianten dieser Geschichte. Die Geschichte ist auch bekannt als Der Glaspantoffel.

Herkunft und verwandte Geschichten

Die alte griechisch-ägyptische Version der Geschichte, in der der Name der Hauptfigur Rhodopen Bären gilt als die älteste Version dieser Geschichte.^[1] Diese Geschichte wurde im ersten Jahrhundert v. Chr. von dem griechischen Historiker geschied . aufgezeichnet Strabo. In diesem FalkengottHorus der übernatürliche Helfer, der der Heldin den Pantoffel stiehlt und ihn später dem PharaoAhmose ich. Er erkennt darin ein Zeichen des Gottes und lässt das Mädchen in seinem Reich suchen. Es Auge des Horus ist der allsehendes Auge.

Ein zweiter Vorläufer des Aschenputtel-Charakters, der aus der Spätantike stammt, kann Aspasia oder Phocaea sein. Ihre Geschichte wird erzählt in Claudius Aelianus' Sonstiges: Aspasia wurde in früher Kindheit von ihrem Vater aufgezogen. Obwohl sie in Armut lebte und Waise wurde, träumte sie davon, einen edlen Mann zu treffen. Als sie einschläft, wird das Mädchen a Vision einer Taube, die sich in eine Frau verwandelt. Sie wird von der Taube angewiesen, eine körperliche Unvollkommenheit zu beseitigen und ihre eigene Schönheit wiederherzustellen. Zu einer anderen Zeit sie und andere Kurtisanen an einer vom persischen Regenten organisierten Party teilnehmen Cyrus der Jüngere. Während des Banketts nimmt der persische König Aspasia selbst ins Visier und ignoriert die anderen Frauen.

In der Geschichte des zwölften Jahrhunderts Le Fresne (modern französisch: frêne, „Esche“) wird einem Edelmann (Gurun) geraten, seine geliebte Konkubine nicht zu heiraten, sondern die Edelfrau La Coudre (modernes Französisch: Coudrier, "Haselbaum"). La Coudres Mutter will die Konkubine so weit wie möglich vom Palast wegschicken, entdeckt aber, dass sie süß ist und lässt sie bleiben. In der Hochzeitsnacht entdeckt die Frau, dass Le Fresne ihre eigene Tochter ist. Sie hatte Zwillinge zur Welt gebracht und eines der Mädchen wurde aufgegeben, weil sie befürchtete, dass die Leute denken würden, sie sei mit mehreren Männern intim gewesen. Die Ehe zwischen La Coudre und Gurun wird aufgelöst und er heiratet Le Fresne (die ebenfalls eine Adlige ist). La Coudre findet auch selbst einen guten Partner.

Aschenputtel am Küchenfeuer, Thomas Sully, 1843, Dallas Museum of Art

In einer Predigt über Epheser 4:1-10 von 1544^[2] Luther verwendet Aschenbrödel (Aschenbrödel) als Metapher für Maria von Gott auserwählt statt der reichen Töchter von Annas und Kaiphas.

Die Geschichte ist in die Kategorie eingeordnet Märchen der Magie (magische märchen), Unterkategorie Übernatürliche Helfer (übernatürlich Helfer) in der Aarne-Thompson-Index als Nummer 510 (Aschenputtel und Cap o' Rushes). Diese Geschichte und verwandte Geschichten über die Verfolgte Heldin (Haunted Heroine) wird dann in zwei Kategorien unterteilt:

• Aschenputtel ist Teil 510A, die Geschichten in dieser Kategorie handeln von der schlechten Behandlung der Heldin durch Stiefmutter und zwei Stiefschwestern, die im Herd oder in der Asche bleiben und in Lumpen gekleidet sind. Ein dreifacher Kirchenbesuch (oder eine dreifache Tanzteilnahme) und der Test, ob der Pantoffel (bzw. Pantoffel) passt, gehören in diese Kategorie.
• Eng verwandt ist die Kategorie 510B, in der die Heldin (Cap o' Rushes) ihre schönen Kleider nur mit schäbigen Kleidern versteckt, wenn sie vor ihrem eigenen Vater fliehen muss, weil er sie heiraten will / von ihrem Vater vertrieben wird. Die Heldin erhält vom Prinzen ein Geschenk, das sie später erkennt und heiratet den Prinzen.

Die Geschichten in Kategorie 510 haben Ähnlichkeiten mit den griechische Mythologie. Darin ist ino neidisch auf ihre Stiefkinder. Sie will sie opfern für a Hungersnot stoppen. Es Goldenes Vlies war der goldene Pelz des gottes Chrysomallos,^[3] der Widder, den die Kinder des Königs Athamas, Phrixus und helle, um sie aus den Händen von Athamas und seiner neuen Frau Ino zu retten. Die Mutter von Helle und Prixus hatte den Gott um Hilfe gebeten, sie war schon in den Himmel gekommen, um wieder bei ihresgleichen zu sein. Nur Phrixus schaffte es, er opferte den Widder und hängte das goldene Vlies auf. Jason und der Argonauten später bekamen sie das Goldene Vlies in die Hände, indem sie drei unmögliche Aufgaben erledigten.

Geschichte

Die bekannteste Version des Märchens stammt aus dem Jahr 1697 und stammt aus der Sammlung Märchen von Mutter Gans vom französischen Schriftsteller Charles Perrault. Diese Version basiert wieder auf einem literarischen Märchen von Giambattista Basile (La Gatta cenerentola, Pentameron, 1634). Eine andere bekannte Version, in der das Mädchen aschenputtel erwähnt wird, wurde im 19. Jahrhundert von der Deutschen herausgegeben Brüder Grimm. Es erschien in ihrer Serie Kinder- und Hausmärchen als Nummer KHM21.

Version von Perrault

Das Gute Fee beschwört ein Kürbis sich in eine Kutsche verwandeln, 1904–1910

Ein Mädchen muss die Hausarbeit für ihre niederträchtige Stiefmutter und ihre beiden niederträchtigen Töchter erledigen. Weil sie all die schmutzigen Arbeiten erledigen muss, wie zum Beispiel morgens den Kamin anzünden, wird sie spöttisch „Aschenputtel“ genannt.

Eines Tages die König per Briefbefehl, dass alle Mädchen aus dem ganzen Land zum Ball kommen müssen, damit sein Sohn, der Prinz, das Mädchen seiner Träume heiraten kann. Dann wird die ungerechte stiefmütterliche Behandlung von Aschenputtel noch einmal deutlich. Die Töchter der abscheulichen Stiefmutter bekommen schöne Kleider, Aschenputtel muss sich mit Lumpen abfinden und wird dadurch daran gehindert, zum Abschlussball zu gehen. Ein guter Fee zaubert sie in ein Ballkleid mit Glasschlüpfern und zaubert ein Kürbis und ein Haufen Mäuse in eine Kutsche mit Pferden. Um Mitternacht wird der Bann jedoch gebrochen.

Aschenputtel verzaubert den Prinzen extrem, aber niemand erkennt sie. Zu Mitternacht sie flieht aus dem Palast. Dies geschieht auch in der zweiten und dritten Nacht, mit der dritten Nacht verliert sie auf der Flucht einen ihrer Glaspantoffeln. Der Prinz findet den Pantoffel und schwört, dass er das besondere Mädchen finden wird, um sie zu heiraten. Viele Mädchen versuchen mit aller Kraft, ihren Fuß in den Schuh zu drücken. Am Ende passt der Schuh nur Cinderella, also endet alles gut. Die Stiefmutter und die Schwestern bitten um Vergebung, und Aschenputtel hatte immer gehofft, dass sie sie lieben würden.

Hintergründe zur Version von Perrault

Perraults Version ist heute in der anglophonen Welt am bekanntesten.

Die erste Moral der Geschichte ist, dass Schönheit ein Schatz ist, aber Höflichkeit ist unbezahlbar. Ohne dies ist nichts möglich; man kann alles damit machen.

Die zweite Moral der Geschichte mildert jedoch die erste und enthüllt die Kritik, die Perrault anstrebt: „Es ist ohne Zweifel ein großer Vorteil, Intelligenz, Mut, gute Bildung und gesunden Menschenverstand zu haben. Diese und ähnliche Talente kommen nur von Himmel. , und es ist gut, sie zu haben. Aber auch diese können dir ohne den Segen eines Paten oder einer Taufpatin keinen Erfolg bringen."

• 

  Aschenputtel muss das Feuer anzünden

• 

  Aschenputtel weint und die Fee erscheint

• 

  Aschenputtel und das Gute Fee

• 

  Aschenputtel und die Fee: eine Kutsche ist aus einem Kürbis gemacht, Gustave Dore

• 

  Aschenputtel am Ball Gustave Dore

Die Glaspantoffeln

Aschenputtel verliert ihren Pantoffel

Die Geschichte ist auch bekannt als der Glaspantoffel. In dem Vereinigtes Königreich ist das Märchen auch bekannt als der kleine Glaspantoffel (der kleine Glasschuh). Über die Herkunft der Brille Maultiere von Aschenputtel gibt es keine Eindeutigkeit.

Eine mögliche Erklärung ist, dass sie zuerst Eichhörnchenfell Waren. Das Fell der zweifarbigen russischen Eichhörnchen heißt auf Französisch vair und ist unter diesem Namen auch im Heraldik bekannt. Dieses Wort klingt auf Französisch genauso wie entfernt (Glas). Beim Erzählen der Geschichte sollen Cinderellas Pantoffeln von Generationen von Geschichtenerzählern oder vielleicht von Perrault selbst in Glaspantoffeln verwandelt worden sein.^[4] Allerdings akzeptiert nicht jeder diese Aussage; gemäß André Lefevre (Herausgeber von Perraults Contes) bilden die Glaspantoffeln ein originelles Element der Geschichte und lassen sich auf einen Sonnenmythos zurückführen.^[5]

• 

  Der Glaspantoffel

• 

  Der Prinz nimmt den Pantoffel, als Aschenputtel flieht

• 

  Der Prinz sieht, dass der Pantoffel passt

Grimm-Version

Aschenputtel und die Vögel von Alexander Zick (1845-1907)

Die Frau eines reichen Mannes wird krank. Dann bittet sie ihre Tochter, immer brav und fromm zu sein Gott Hilf ihr. Die Mutter verspricht, bevor sie stirbt Himmel um ihre Tochter im Auge zu behalten.

Die Geschichte von Aschenputtel in Bildern dargestellt; Schöne Märchen, Carl Offterdinger, 1890, Königliche Bibliothek NL

Askepott, Jenny Nystrøm, ca. 1890-1895, Nasjonalbiblioteket

Im darauffolgenden Frühjahr heiratet der Vater eine neue Frau und hat mit ihr zwei weitere Töchter. Diese Mädchen sind schön, aber sie haben einen schlechten Charakter. Die älteste Tochter des reichen Mannes wird jetzt wie ein Küchenmädchen behandelt und muss sich in Lumpen kleiden. Ihre gemeinen jüngeren Halbschwestern werfen Erbsen und Linsen in die Asche, die die ältere Schwester auf allen Vieren aufhebt. Sie hat kein Bett, sondern muss in der Asche neben dem Kamin schlafen. Dies gibt ihr den Spitznamen Aschenputtel.

Der Vater geht auf einen Jahrmarkt und die ältesten Töchter bitten um Edelsteine ​​und schöne Kleider. Aschenputtel will den ersten Zweig, der auf seiner Reise gegen Vaters Hut stößt, als Geschenk. EIN Haselnusszweig streichelt den Hut des Mannes. Aschenputtel pflanzt die Hasel auf das Grab ihrer Mutter und beginnt zu weinen. Ihre Tränen fallen auf den Zweig, der zu einem schönen Baum heranwächst. Dreimal täglich geht Aschenputtel zum Grab und betet, ein weißer Vogel erfüllt all ihre Wünsche.

Der König schmeißt eine Party, die drei Tage dauert, und alle schönen Mädchen sind eingeladen. Der Sohn des Königs wird ein Braut und die Schwestern lassen Aschenputtel helfen, wenn sie sich für die Party verkleiden. Die Stiefmutter erlaubt Aschenputtel, zum Ball zu gehen, wenn sie innerhalb von zwei Stunden viele Linsen aus der Asche nimmt. Aschenputtel gelingt dies, weil sie Hilfe von der . bekommt Turteltauben. Aber die Stiefmutter gibt immer noch keine Erlaubnis, weil Aschenputtel keine schönen Kleider hat und nicht tanzen kann.

Aschenputtel geht zur Hasel auf dem Grab ihrer Mutter und bittet den Baum um Gold und Silber. Die Vögel werfen ein Gewand aus Gold und Silber und mit Seide und Silber bestickte Pantoffeln herunter. Aschenputtel geht in dieser Verkleidung zur Party, wo sie von ihren Schwestern und ihrer Stiefmutter nicht erkannt wird. Der Königssohn tanzt die ganze Nacht mit ihr und will sie nach Hause bringen, aber sie springt in die Taubenschlag und entkommt. Der Sohn des Königs spricht mit Aschenputtels Vater und fragt sich, ob das schöne Mädchen seine Tochter sein könnte. Der Taubenschlag wird halbiert, aber niemand wird gefunden. Aschenputtel ist schon zur Hasel gelaufen und hat ihre graue Jacke wieder angezogen.

Am nächsten Tag geht Aschenputtel wieder zur Hasel, und dann kommt sie in einem noch schöneren Kleid zur Party. Wieder tanzt der Königssohn allein mit ihr und er will ihr folgen, um zu sehen, wo sie wohnt. Aschenputtel entkommt und klettert auf einen Birnbaum. Der Vater fragt sich wieder, ob das schöne Mädchen seine Tochter ist und der Baum wird gefällt. Allerdings ist Aschenputtel bis dahin schon zu Hause und sitzt in ihrer grauen Jacke in der Küche. Am dritten Tag geht sie zurück zum Baum und bekommt ein noch schöneres Gewand als am Vortag, sie hat jetzt golden Hausschuhe. Alle Gäste sind sprachlos, als sie sie auf der Party sehen.

In den goldenen Schuh Schloss Moritzburg (Sachsen)

Aschenbroedel, Carl Heinrich Hoff, 1860

Die Tauben picken den bösen Stieftöchtern die Augen aus

Am dritten Abend tanzt der Königssohn wieder allein mit Aschenputtel. Er hat das ganze Treppenhaus mit Pech verkleben lassen, damit Aschenputtel nicht wie an den Abenden zuvor entkommen kann. Aschenputtels linker Pantoffel bleibt auf der Treppe hängen und der Königssohn sieht, dass er klein und anmutig ist. Am nächsten Morgen lässt der Königssohn das Mädchen in seinem Reich suchen. Nur die Frau, die zu den Pantoffeln passt, kann seine Frau werden.

Aschenputtels zwei Stiefschwestern passen ins Maul, aber ihre Füße sind zu groß. Die Stiefmutter nimmt ein Messer und schneidet ihrer Tochter den Zeh ab, als Königin muss das Mädchen nicht mehr laufen. Die Stiefschwester schluckt ihren Schmerz und geht zum Königssohn. Er reitet mit dem Mädchen zum Schloss, geht aber am Grab vorbei und zwei Tauben sitzen im Haselbaum. Die Tauben schreien, dass es nicht die wahre Braut sein kann, die Pantoffeln sind viel zu klein. Der Königssohn sieht dann das Blut aus dem Pantoffel laufen und bringt die falsche Braut nach Hause. Die andere Schwester schneidet nun auf Anraten ihrer Mutter einen Teil ihrer Ferse ab und steigt unter großen Schmerzen in den Pantoffel. Auch sie wird auf das Pferd des Königssohnes genommen, doch die Tauben warnen erneut. Der Königssohn sieht, dass die Strümpfe dieses Mädchens rot werden und auch sie wird nach Hause gebracht.

Der Königssohn fragt den Vater, ob er noch eine Tochter habe, woraufhin der Vater von dem unansehnlichen ältesten Mädchen erzählt. Aschenputtel wird gerufen, woraufhin der Königssohn sie erkennt und mitnimmt. Die Tauben sitzen auf Aschenputtels Schultern. Während der Hochzeit kommen die falschen Schwestern an, sie wollen Aschenputtels Glück ausnutzen. Die Tauben picken den beiden falschen Schwestern beide Augen aus und bestrafen sie mit lebenslanger Blindheit für ihre Falschheit.

Hintergrundbilder zur Version von Grimm

• Die von den Gebrüdern Grimm aufgenommene Fassung kommt heraus Hessen und besteht aus drei Geschichten, von denen eine aus Zwehrn.
• In der Version der Gebrüder Grimm hält Aschenputtel eine Verbindung zu ihrer verstorbenen Mutter und dem himmlischen Reich, die Tauben sind Boten davon. Es gibt keine gute Fee in dieser Version.
• In der Gebrüder Grimm-Version bekommt Aschenputtel drei Arten von Pantoffeln, sie verliert einen goldenen Pantoffel.
• "Pesting" ist a Mittelniederländisch Wort für Schlag. Aschenputtel bedeutet also „die in die Asche bläst, um das Feuer anzufachen“. Dies wird als der bescheidenste Ort erklärt, bezieht sich aber andererseits genau auf denjenigen, der für das heilige Herdfeuer sorgt (eine Priesterin).^[6]
• Mitternacht ist die Zeit, in der der Tradition nach gruselig oder... magisch Dinge stattfinden. Dieses Motiv findet sich in allerlei Märchen und Volksmärchen.
• Auch in Die beiden Reisegefährten (KHM107) Augen erlöschen.
• Die beiden Tauben, die den eifersüchtigen Schwestern die Augen auspicken, erinnern an Huginn und Muninn (die Raben von Odin. Auch sie richten die Taten des Volkes.
• Die drei wunderschönen Gewänder sind ein Geschenk von Cinderellas verstorbener Mutter. Sie beziehen sich auf die Spinnen des Lebensfadens. Ähnlichkeiten finden Sie in der Die drei Spinner (KHM14) und die drei Nornen von dem Nordischen Mythologie: Mädchen, Dame und alte Frau. Andere Parallelen sind die drei guten Feen aus Dornröschen (KHM53), der Thread von Ariadne und der Labyrinth des Minotaur und Moira, das Dreifache Göttin des Schicksals von dem griechische Mythologie. frig spinnt die Wolken und Frau Holle schüttelt ihr Bettzeug, sodass Schneeflocken (oder Federn) erscheinen. (Siehe auch Dreiklang).
• Auch in Einäugig, zweiäugig und dreiäugig (KHM130) spielt ein Baum, der Gold und Silber gibt, eine Rolle.
• Auch die Mutter der Hauptfigur stirbt Anfang des Jahres Die drei Männer im Wald (KHM13), Vom wartenden Baum (KHM47), Schneewittchen (KHM53), Pelzfelle (KHM65) und Die Spule, das Schiffchen und die Nadel (KHM188).
• Die drei Feste kommen in vielen Märchen vor, zum Beispiel in Pelzfelle (KHM65), Die wahre Braut (KHM186) und Schaffell (ein Märchen aus Flämisch-Brabant).
• Pelzfelle (KHM65) weist ebenfalls Ähnlichkeiten auf.
• Erst in der zweiten Auflage ihrer Sammlung (1819) ergänzten die Grimms die Originalfassung von 1812 um eine Coda, in der die Stiefschwestern für ihre Grausamkeiten blutig und schrecklich bestraft werden.
• In der Version der Gebrüder Grimm handelt es sich um Hausschuhe mit Stickerei. Aschenputtel verliert in der dritten Nacht einen goldenen Pantoffel auf der Treppe.

• 

  Die Linsen werden gesammelt

• 

  Die Vögel bringen ein schönes Kleid mit

• 

  Der Prinz folgt Aschenputtel

• 

  Aschenputtel und der Prinz gehen zum Schloss

• 

  Aschenputtel und die Vögel

Plotvariationen und alternative Erzählungen

Folkloristen haben lange Varianten dieser Geschichte in verschiedenen Kulturen studiert. 1893 produziert Marian Roalfe Cox im Auftrag der Folklore Society of Britain Arbeit Cinderella: Dreihundertfünfundvierzig Varianten von Cinderella, Catskin und Cap o'Rushes, abstrahiert und tabellarisch mit einer Diskussion mittelalterlicher Analoga und Anmerkungen. Weitere morphologische Studien wurden an dieser bahnbrechenden Arbeit fortgesetzt.

Joseph Jacobs hat die Originalgeschichte ausprobiert als Das Aschenmädchen durch Vergleich der gemeinsamen Merkmale von Hunderten von Varianten, die in ganz Europa gesammelt wurden.

Der Ball, die Zauberhilfe, das Ballkleid und die Uhr

Peau d'âne flieht aus dem Schloss, weil ihr Vater sie nach dem Tod ihrer Mutter heiraten will

Der Ball

Die Anzahl der Kugeln variiert, manchmal eins, manchmal zwei und manchmal drei. Es gibt auch Geschichten, in denen kein Ball gegeben wird, zum Beispiel wird die Heldin in einer Kirche gesehen.

Die magische Hilfe

In internationalen Versionen fehlt normalerweise die Feenmutter, die in Perraults berühmter Geschichte vorhanden ist. Stattdessen ist die Spender (die Entität, die die Heldin testet) eine Kuh oder die Mutter der Heldin wurde zu einer Kuh. Dieser Charakter erscheint in einigen griechischen Versionen, in der balkanslawischen Tradition der Geschichte und in einigen zentralasiatischen Varianten. Die Kuhmutter wird von den Schwestern der Heldin getötet, ihre Knochen werden gesammelt und aus ihrem Grab holt die Heldin die schönen Kleider. Auch in einer norwegischen Version wird der Heldin von einer Kuh geholfen. Das Tier hat ein Tuch, mit dem unendlich viel Nahrung hergestellt werden kann.

Die Person, die Aschenputtel (Aschenputtel) in Grimms Version geholfen hat, ist ihre verstorbene Mutter. Aschenputtel bittet um ihre Hilfe, indem er an ihrem Grab betet, auf dem ein Baum wächst. Hilfreiche Tauben, die im Baum nisten, schütteln die Kleider, die sie für den Ball braucht. Dieses Motiv taucht auch in anderen Varianten der Geschichte auf, etwa auf Finnisch Die wunderbare Birke. Dramatiker James Lapin dieses Motiv in Cinderellas Storyline aus dem Musical eingearbeitet In den Wald.

Giambattista Basiles Cenerentola kombinierte sie; die Aschenputtel-Figur Zezolla bittet ihren Vater, sie der Taubenfee zu empfehlen und sie zu bitten, ihr etwas zu schicken, und sie erhält einen Baum, der sie mit Kleidung versorgt.

Andere Varianten haben der Heldin geholfen, indem sie Tiere sprechen, wie zum Beispiel in Kari Trustakk (Kari Holzkleid), Rushen Coatie, Bawang Putih Bawang Merah, Die Geschichte von Tam und Cam, oder Das scharfe graue Schaf - diese Tiere haben oft eine Bindung zu ihrer verstorbenen Mutter; im Der goldene Pantoffel ein Fisch hilft der Heldin, nachdem sie ihn ins Wasser gelegt hat. Im Das Fußkettchen Es ist ein magisches Alabastergefäß, das das Mädchen von ihrem eigenen Geld gekauft hat und das ihr die Kleider und Fußkettchen, die sie trägt, zum Abschlussball trägt. Gioachino Rossini, der zugestimmt hatte, eine Oper nach Cinderella zu machen, wenn er alle magischen Elemente weglassen könnte, schrieb La Cenerentola, in dem sie von Alidoro, einem Philosophen und ehemaligen Lehrer des Prinzen, unterstützt wurde.

das Ballkleid

Der Prinz zieht das Fell aus und sieht die schönen Kleider von Allereirauh, Henry Justice Ford, 1892

In Giambattista Basiles Version berührt Cinderellas Patin (eine Fee) die Heldin mit einem Zauberstab und das Mädchen hat dann ein Kleid aus Gold- und Silberfäden, das mit Edelsteinen besetzt ist, und die Glaspantoffeln.

Im Allereirauh Die Heldin bekommt keine schönen Kleider von einer Fee oder einem anderen Helfer, sie besitzt bereits die drei schönen Kleider.Sie versteckt ihre Kleider, indem sie ein buntes Fell trägt (aus all den Tieren im Reich) sie hätte nie gedacht, dass ihr Vater diese Kleider haben könnte gemacht und floh, als sich herausstellte, dass es ihm gelungen war, sie zu heiraten.

Auch in Peau d'âne die Heldin hat die drei Kleider (wie den Himmel, den Mond und die Sonne) bereits zuvor erhalten. Sie trägt einen Umhang aus dem Gold produzierenden Esel. Sie hielt das für unmöglich, aber ihr Vater ließ das Tier schlachten, damit er seine Tochter heiraten konnte. Dann flieht das Mädchen.

In der nordischen Fassung bekommt die Heldin die Kleider, wenn sie bereits im Schloss wohnt und dem Ochsen Kopf und Haut abgenommen hat.

Die Uhr

Auch die Mitternachts-Ausgangssperre fehlt in vielen Versionen; in der Version von Giambattista Basile kehren Aschenputtels Kutsche, Kutscher, Lacke und Kleidung um Schlag zwölf in ihre normale Form zurück.

In anderen Versionen verlässt die Heldin den Abschlussball, um vor ihrer Stiefmutter und ihren Stiefschwestern nach Hause zu kommen, oder sie ist einfach müde. In Grimms Version rutscht Aschenputtel aus, wenn sie müde ist, versteckt sich in einem Baum auf dem Gut ihres Vaters und dann auf dem Taubenschlag, um ihren Verfolgern zu entkommen; Ihr Vater versucht, sie zu fangen, indem er sie niederschlägt, aber sie entkommt.

• 

  Das Gute Fee erscheint, Walter Kran

• 

  Das Gute Fee verwandelt einen Kürbis und Mäuse in eine Kutsche mit Kutscher, Kate Abelmann

• 

  Eselhaut im Mantel aus dem Gold produzierenden Esel, 1922

• 

  Aschenputtel und der Prinz tanzen auf dem Ball, die Stiefschwestern sehen eifersüchtig zu, 1912

• 

  Aschenputtel flieht vor dem Ball, 1865

Schurken

Die Stiefschwestern werden flankiert von Pfauen, Aschenputtel ist im Haus eingesperrt und wird begleitet von Tauben, Anton Seder

Während viele Varianten von Cinderella die böse Stiefmutter beinhalten, ist das charakteristische Merkmal von Typ 510A eine weibliche Verfolgerin: in Hell, braun und zitternd und Finette Cendron die Stiefmutter taucht überhaupt nicht auf, und es sind die älteren Schwestern, die sie in die Küche sperren. In anderen Ballmärchen wurde sie von den Verfolgungen ihres Vaters von zu Hause vertrieben, normalerweise weil er sie heiraten wollte. Von diesem Typ (510B) sind Cap O' Rushes, Katzenfell, All-Kinds-of-Fur und Allereirauh Beispiele. Die Heldin schläft in der Küche, weil sie dort einen Job gefunden hat. Im Kari Trustakk die Stiefmutter nimmt sie von zu Hause weg, und sie findet auch eine solche Arbeit.

Im La gatta Cenerentola die Heldin wird sogar zweimal unterdrückt. Einmal von ihrer Stiefmutter, die sie ermordet, und dann von ihrer Handwerkerin, die die neue Braut ihres Vaters wird. In dieser Geschichte Gioachino Rossini die Geschlechterrollen: in dieser Fassung wird Cenerentola von ihrem Stiefvater unterdrückt (dadurch wird die Oper zum Aarne-Thompson-Typ 510B). Auch die wirtschaftliche Grundlage dieser Feindschaft machte er äußerst deutlich, indem er Don Magnifico de Mitgift möchte seine eigenen Töchter größer machen, um ein größeres Spiel anzuziehen, was unmöglich ist, wenn er sich um eine dritte Mitgift kümmern muss. Folkloristen interpretieren die Feindseligkeit zwischen Stiefmutter und Stieftochter oft als einen solchen Wettbewerb um Ressourcen, aber die Geschichte macht es selten klar.

In einigen Geschichten ist mindestens eine Stiefschwester etwas freundlich zu Aschenputtel und missbilligt die Behandlung der Stiefmutter. Dies ist zu sehen in Immer danach, Cinderella II und das Broadway-Revival 2014.

In Kategorie 510B ist der Bösewicht oft der Vater, der seine Tochter verfolgt oder die Heldin (seine eigene Tochter) heiraten möchte, woraufhin sie flieht.

• 

  Abbildung in Die Märchen von Charles Perrault, 1922

• 

  Abbildung in Reisen durch das Bücherland : ein neuer und origineller Leseplan für die beste Kinderliteratur der Welt 1922

• 

  Abbildung in Tante Friendly's Geschenk, 1890

• 

  Abbildung in Aschenputtel oder der Glaspantoffel, 1865

Identifizieren Sie den Gegenstand, um die wahre Braut de . zu erkennen

Der Prinz hat die Treppe mit Teer bestrichen, damit die mysteriöse Frau nicht entkommen kann

Der Prinz und Aschenputtel heiraten

Der Glaspantoffel ist einzigartig für die Charles Perrault-Version und ihre Derivate; in anderen Versionen der Geschichte kann es aus anderem Material bestehen (in der von den Brüdern Grimm aufgezeichneten Version von Aschenbrödel und Aschenputtel ist es Gold) und in noch anderen Geschichten ist es kein Pantoffel, sondern ein Fußkettchen, ein Ring oder ein Armband, das die Prinz gibt den Schlüssel zu Cinderellas Identität.

In Rossinis Oper "La Cenerentola" ("Aschenputtel") wird der Pantoffel durch zwei Armbänder ersetzt, um ihre Identität zu beweisen. In der finnischen Version Die wunderbare Birke der Prinz benutzt Teer, um bei jedem Ball etwas zu bekommen, und hat dabei einen Ring, ein Diadem und ein Paar Pantoffeln erhalten.

Die Disney-Version aus den 1950er Jahren nutzt die Tatsache, dass der Pantoffel aus Glas besteht, um ihm eine Wendung zu geben: Der Pantoffel wird zerbrochen, kurz bevor Aschenputtel die Chance hat, ihn anzuprobieren, und ihr bleibt nur der passende Pantoffel, der ihre Identität verkörpert.

In vielen Variationen der Geschichte wird dem Prinzen erzählt, dass Aschenputtel unmöglich die Richtige sein kann, da sie zu schmutzig und zerlumpt ist. Oft wird dies von der Stiefmutter oder den Stiefschwestern gesagt. In Grimms Fassung bestehen sowohl die Stiefmutter als auch der Vater darauf. Der Prinz besteht dennoch darauf, dass sie es versucht. Aschenputtel kommt und beweist ihre Identität, indem sie den Pantoffel oder einen anderen Gegenstand anlegt (in einigen Fällen hat sie den anderen behalten).

• 

  Der Prinz will, dass Aschenputtel den Pantoffel anprobiert, 1922

• 

  Der Prinz macht Aschenputtel einen Heiratsantrag, als sich herausstellt, dass der Pantoffel passt, 1905

• 

  Askepot passt zum Hausschuh, Jenny Nysrøm

• 

  Aschenputtel, eine perfekte Ergänzung

Fortsetzung der Geschichte

In einer Geschichte in Tausend und eine Nacht (Das verlorene Fußkettchen) feiern die Stiefschwestern ein Comeback, indem sie die Braut in ihrer Hochzeitsnacht mit zwölf magischen Haarnadeln in eine Taube verwandeln. Im Die wunderbare Birke folgt der Stiefmutter, a Hexe, um ihre Tochter nach der Geburt durch die wahre Braut zu ersetzen. Es gibt mehrere Variationen dieser Fortsetzung. Solche Geschichten führen das Märchen in einen im Grunde zweiten Teil fort.

Parallelen zu anderen Geschichten

Kleine Polly Flinders

Das altnordische Aschenputtel wird Askungen (ask = as / unge = Kind), sie ist Spross des edlen es Yggdrasil.

Es Indonesisch Geschichte Auf der Suche nach Candra Kirana hat auch Ähnlichkeiten. Auch hier wird ein Mädchen schlecht behandelt und ihre Pflegeschwestern wollen einen mysteriösen Mann heiraten, der eine besondere Frau sucht. Die Pflegeschwestern werden von einem Riesen geküsst und verlieren ihre Würde, Candra Kirana kann dies verhindern, indem sie ihr Gesicht mit Hühnerkot beschmiert.

In England Kleine Polly Flinders (der saß zwischen der Asche - Little Polly Flinders, die zwischen den saßen Glut) bekannt.

Salz-

Im schmutzig die jüngste Tochter wird von ihrem Vater abgelehnt, weil sie um Salz als Geschenk bittet. Sie bekommt eine Kiste von einer Frau und muss sie in einen Baum stellen, wenn sie zu einem Ball gehen will. Sie wird von einer Familie angestellt, die sie nicht gut behandelt. Sie geht in schönen Kleidern zum Ball und der Prinz verliebt sich in sie. Sie muss vor Mitternacht verschwinden, denn dann verwandeln sich die schönen Kleider wieder in ihre schmutzigen Kleider. Der Prinz findet sie, weil sie ihren Schuh verloren hat.

Diese Geschichte ist sehr ähnlich Die Salzprinzessin. Dabei erhält die Tochter, die ihn am meisten liebt, das Zepter. Die beiden ältesten Töchter lieben ihn wie Gold, Silber und Seide. Dann sagt ihr die jüngste Tochter, dass sie ihren Vater genauso liebt wie Salz und sie wird abgelehnt. Amélie lernt Prinz Thabo kennen und findet schließlich bei einer Walddame, ihrer vermeintlich verstorbenen Mutter, Unterschlupf und lebt mit ihr in einer kleinen Hütte. Der König macht sich jetzt Sorgen, denn seine Töchter geben viel Geld für Schuhe und Schmuck aus. Salz ist nirgendwo zu finden. Thabo macht sich auf die Suche nach der verbannten Prinzessin und sie kehrt mit einem Beutel Salz zurück, woraufhin sie den Prinzen heiratet und das Zepter von ihrem Vater erhält.

Auch in Prinzessin Mäusehaut Salz ist ein wichtiger Teil der Geschichte. Darin erzählt die älteste Tochter, dass sie ihren Vater liebt, wie sie das Königreich liebt, die zweite Tochter liebt ihn wie alle Schmuckstücke und Edelsteine ​​der Welt. Aber die jüngere Tochter sagt, dass sie ihn genauso liebt wie Salz, woraufhin der Vater befiehlt, die jüngere Tochter zu töten. Der Diener lässt sie entkommen und sie trägt ein Mäusefellkleid. So gibt sie sich als Mann aus und tritt in den Dienst des Nachbarkönigs. Sie bekommt einen Ring an den Finger und ihre Schönheit wird entdeckt. Der König will sie heiraten. Auch ihr Vater kommt zur Hochzeit, aber er erkennt sie nicht und sie bekommt nur ungesalzenes Essen serviert. Daraufhin wird er wütend und sagt: „Ich würde lieber nicht leben, als solches Essen zu essen!“. Dann taucht seine Tochter auf und er erkennt, was sie mit ihrem Liebeszeugnis meint. Er bittet sie um Verzeihung und zieht sie allem anderen vor.

Im Die schmutzige Hirtin ein König fragt seine beiden Töchter, wie sehr sie ihn lieben, die ältere liebt ihn wie ihren Augapfel und die jüngere liebt ihn wie Salz im Essen. Sie wird vom Schloss weggeschickt und nimmt ein Paket mit ihren schönsten Kleidern und Schmuck mit. Aus Angst, nicht als hübsches Mädchen akzeptiert zu werden, zieht sie sich Lumpen an und macht sich das Gesicht mit Schlamm schmutzig. Sie wird als Hirtin angestellt und trägt ihre schönen Kleider immer bei sich. Eines Tages wäscht sie sich im Fluss und zieht ein schönes Kleid an. Sie wird von einem Königssohn gesehen, aber sie versteckt sich und er denkt ständig an sie. Er nimmt ab und will einen Laib Brot von dem dreckigen Mädchen. Sie zieht ihre schönen Kleider an und legt ihren Schmuck an, aber ein Ring landet im Teig. Mit diesem Ring wird im ganzen Land nach dem passenden Ring gesucht und das Mädchen wird gefunden. Sie möchte, dass ihr Vater um Erlaubnis gebeten wird, den Prinzen zu heiraten. Deze man treurde al tijden omdat hij zijn dochter had weggestuurd en is blij dat ze nog leeft. Tijdens het huwelijksontbijt krijgt hij brood zonder zout en ander zoutloos eten. Hij zegt dat het smaakloos is en het meisje legt uit dat hij haar verkeerd begrepen had toen hij haar wegstuurde. De man krijgt dan brood met zout en smaakvol eten voorgeschoteld.

De ware bruid

In De ware bruid moet de heldin onmogelijke opdrachten uitvoeren van haar stiefmoeder en ze wordt hierbij geholpen door een oude vrouw. De stiefmoeder komt om en de heldin erft het kasteel. Ze draagt dan mooie kleren en heeft kisten vol goud, zilver, parels en edelstenen. Ze wordt verliefd en zal trouwen met een prins, maar hij komt niet terug als hij naar huis is gegaan om toestemming te vragen voor het huwelijk. Ze wacht lang bij de linde, maar gaat dan als herderin in dienst bij een boer en ze begraaft haar jurken onder een steen. Ze hoedt haar kudde en is verdrietig, ze verlangt naar haar geliefde. Ze ontdekt dat haar geliefde met een andere vrouw zal trouwen en trekt haar mooie jurken aan als ze driemaal het feest bezoekt. Op het derde feest herkent hij de ware bruid en neemt haar mee in zijn koets. De paarden vliegen naar het wonderkasteel en ze komen langs de linde, waar de heldin lang op haar geliefde wachtte voor ze een herderin werd.

Fair, Brown, and Trembling

Trembling bezoekt de kerk, maar past op dat ze het gebouw niet binnen gaat, John D. Batten, 1892

In de Ierse mythologie is een verhaal bekend met veel overeenkomsten. In Fair, Brown, and Trembling krijgt Trembling de mooie jurken, mooie schoenen en paarden van de kippenvrouw. Haar zussen gaan naar de kerk om indruk op de prins van Emania te maken en Trembling moet thuis voor het eten zorgen, zij mag nooit het huis uit. Zij mag van de kippenvrouw absoluut de kerk niet binnen en moet wegvluchten als de mis voorbij is. Driemaal krijgt Trembling nieuwe kleding en een ander paard van de kippenvrouw. Op haar linkerschouder zet de kippenvrouw een honingvinger en op haar rechterschouder zet de kippenvrouw een honingvogel. De volgende dag krijgt Trembling nog mooiere kleding. Na de derde keer, kan de prins haar schoen vastgrijpen als ze er op het paard vandoor gaat. Er volgt een zoektocht door het hele land naar de bijzondere vrouw. Alle vrouwen proberen in de schoen te komen, maar hebben alleen wekenlang pijn. Op een gegeven moment wordt Trembling dan toch gevonden en ze draagt driemaal dezelfde kleding die ze eerder droeg. Dan begint een strijd, want buitenlandse prinsen willen haar ook als vrouw. De Ierse prins wint en ze trouwen.

Trembling is door de walvis uitgespuwd op het strand

Na de geboorte van een zoon, haalt Trembling haar oudste zus Fair naar het kasteel. Fair gooit haar zus de zee in, waarna ze wordt opgeslikt door een walvis. Fair doet dan alsof ze Trembling is, want ze lijken op elkaar. Een veehoeder vindt de walvis op het strand, Trembling is uitgespuwd. Ze kan echter niet zelf ontkomen en zal na drie keer voorgoed verdwijnen. Ze wordt weer opgeslikt en de veehoeder wil de prins waarschuwen, maar Fair geeft hem een drankje waardoor hij alles vergeet. Hij komt opnieuw de walvis tegen op het strand en trapt dan niet meer in de list van Fair.

De prins gaat met de veehoeder mee en kan zijn vrouw bevrijden voor ze voorgoed verdwijnt. Fair wordt door haar eigen moeder gestraft: ze wordt in een ton de zee in geworpen en krijgt eten mee voor zeven jaar. De veehoeder wordt naar school gestuurd op kosten van de prins en krijgt later de dochter van de prins en Trembling tot vrouw.

Bontepels

In Bontepels geeft de fee het meisje het arme kind een gouden ring, een gouden spinnewieltje en een gouden haspeltje mee als ze vlucht, omdat haar vader met haar wil trouwen. Ze tovert de drie gewaden in een notendop en laat het meisje de mantel aantrekken van ezelsbont, waardoor het meisje er als een boerenmeid uitzag. Ook liet ze haar haar gezicht en handen insmeren met roet. De prinses verliet het paleis en kwam in een groot bos terecht, waar ze in een holle boom in slaap viel. Al snel gaan er geruchten over een vreemd dier. De nieuwsgierige en jonge koning wilde het dier (levend) vangen en de jagers noemden haar Ezels- of Bontepels. Ze krijgt een baan in het paleis en danst met de koning. De kok wil dat ze de broodsoep klaarmaakt en met behulp van de gouden ring wordt een soep klaargemaakt die lekkerder is dan de koning ooit eerder gegeten heeft. Ze danst nogmaals met de koning en maakt met haar spinnewieltje opnieuw broodsoep. Tijdens de derde dans kan de prins de gouden ring om de vinger van Bontepels schuiven. Ze blijft te lang, waardoor haar gouden jurk niet meer uitgetrokken kan worden. Ze verbergt deze onder de bonte pels en brengt de koning het eten. Hij ziet de ring om haar vinger en ze wordt ontmaskerd. Ze mist haar vader en gaat terug naar huis. De vader heeft spijt dat hij met haar wilde trouwen. De fee zoekt een nieuwe partner voor de man en zowel hij als Bontepels trouwen met hun geliefde.

Donkeyskin

Het meisje vertrekt met haar schaap en een koets van het kasteel om de Fairy Godmother te bezoeken

Een koning heeft alles wat hij begeert, van ver komen mensen om zijn bijzonder koeien te zien en hij heeft een ezel die 's nachts goud uit zijn oren strooit. Maar dan slaat het noodlot toe. De koning belooft zijn vrouw op haar sterfbed opnieuw te trouwen met een vrouw die nog mooier is dan zij. Alleen zijn geadopteerde dochter is mooier en het meisje probeert onder het huwelijk uit te komen. Ze bezoekt met haar schaap en een koets een Fairy Godmother en zij raadt aan om de koning een jurk te vragen die er uit ziet als de lucht. Ze denkt dat dit niet kan, maar de volgende dag heeft het meisje de jurk al. Daarna krijgt ze de tip om een jurk te vragen van manestralen. Aangezien de kleermakers worden gedood als de jurk niet binnen 24 uur klaar is, krijgt het meisje de jurk de volgende dag al. Daarna krijgt ze de tip om een jurk te vragen van zonnestralen. Deze jurk is ook snel af en kan alleen bekeken worden van achter gerookt glas. Het meisje vraagt dan de huid van de bijzondere ezel en de koning laat het dier slachten. De Fairy Godmother zegt het meisje te vluchten met de huid om haar heen. Haar jurken zullen onder de aarde volgen en als ze op de aarde slaat, zullen ze tevoorschijn komen. Met een onzichtbaarheidsmantel kan het meisje ontkomen. Ze is erg vuil en wordt door een vrouw gevraagd om de kalkoenen te eten te geven en de vaat te doen. Ze werkt hard en al snel is de vrouw erg gesteld op haar. Op een dag ziet ze zichzelf voor het eerst in het water weerspiegeld en ze doet de huid af en springt in het water om zich te wassen. Ze baalt dat ze de ezelshuid weer moet aandoen, maar gelukkig is het de volgende dag een feestdag en kan ze een paar uren zonder de huid doorbrengen.

Bij zonsopgang stampt ze op de grond en de jurk die eruitziet als de lucht ligt opeens op haar bed. Ze trekt deze aan en dit doet ze vaker, ook met de andere jurken. Op een dag komt de prins naar de hoeve, die erg oud is, en bewondert het gebouw nadat hem eten is aangeboden. Hij bekijkt alle kamers, maar één kamer is op slot. Dan kijkt hij door het sleutelgat en ziet een prachtig meisje in een gouden jurk. De prins gaat naar huis en de volgende dag is hij erg ziek. Zijn moeder, die geen andere kinderen heeft, probeert hem te redden. Hij wil niet de rol van zijn vader overnemen zolang deze nog leeft en hij wil ook niet de hand van een prinses. Zijn moeder is ten einde raad en hoort dan dat haar zoon een cake wil die gemaakt is door Donkeyskin. Donkeyskin heeft de prins niet gezien, maar als ze hoort dat ze een cake moet maken dan trekt ze haar vuile kleding uit en trekt de zilveren jurk aan. Een ring, die ze soms stiekem draagt, valt in het deeg en komt dus in de cake terecht. De cake wordt meteen opgegeten door de prins en hij krijgt de ring in zijn mond. Zijn ouders horen dan dat hij verliefd is en met het meisje dat hij zag wil trouwen. De koning en koningin zien dan dat het niet om een boerenmeisje kan gaan, want de ring is erg klein. Er wordt een zoektocht georganiseerd en alle meisjes moeten de ring passen. Het meisje heeft haar jurk van manestralen aangetrokken en verbergt deze met de ezelshuid.

De ring past en de ezelshuid valt af, waarna de Fairy Godmother verschijnt. Zij vertelt de geschiedenis van het meisje en voorbereidingen voor een huwelijk worden getroffen. Koningen en koninginnen komen met de meest bijzondere dingen die ze bezitten en de man die het meisje adopteerde, blijkt getrouwd te zijn met een weduwe. De koning en koningin dragen het koningschap over aan het pasgetrouwde paar en ze worden erg geliefd. Als ze honderd jaar later sterven, wordt er gerouwd alsof het om de vader en moeder van de onderdanen gaat.

A gata borralheira

Een meisje wordt in het Portugese verhaal door haar lerares aangespoord om haar vader te vragen met haar te trouwen. De lerares lijkt erg lief voor het meisje te zijn. Op een gegeven moment lukt dit, maar na het huwelijk blijkt de lerares het meisje opeens slecht te behandelen. Ze krijgt onmogelijke opdrachten, maar wordt geholpen door een dier. De stiefmoeder wast dan de ingewanden van de kat. Het dier zegt het meisje om alles te volgen wat verschijnt. Als een gouden bal valt, volgt het meisje deze dus. Ze komt in een huisje waar drie feeën verschijnen, een hond vertelt driemaal dat het meisje dat goed doet aanwezig is. De eerste fee zorgt ervoor dat het meisje het mooiste meisje op aarde wordt, de tweede fee zorgt ervoor dat alle woorden die ze spreekt mooi zijn en de derde fee wenst dat ze altijd gelukkig is. Ze krijgt ook een toverstaf. De dochter van de lerares wil weten wat ze heeft gedaan en ze vertelt, zoals ze net heeft geleerd, het tegenovergestelde van wat er zojuist is gebeurd. De dochter van de lerares gaat ook naar het huisje en de hond vertelt driemaal dat degene de slecht doet aanwezig is. Het meisje wordt het lelijkste meisje op aarde, dat alleen slecht kan spreken en erg arm wordt. Het mooie meisje wordt in de keuken opgesloten, maar ze gebruikt haar toverstaf en komt in prachtige kleding bij de koning. Haar stiefzus herkent haar, maar haar stiefmoeder ziet het niet. Thuis is alles zoals het was, dus denkt de stiefmoeder dat haar dochter heeft gedroomd. Het meisje gaat nogmaals met behulp van de toverstaf naar de koning en als ze daar een derde keer komt, krijgt hij haar schoen te pakken. Met behulp van de schoen wordt het meisje gevonden, ze trouwt en de lerares en haar dochter worden gedood.

Kari Træstakk

Kari Træstakk gaat met het waswater naar de prins, 1915

In Noorwegen is Kari Træstakk bekend. In dit verhaal trouwt de vader van de heldin met een vrouw die een lelijke dochter heeft. Als de koning uit het kasteel vertrekt in verband met een oorlog, mishandelt de vrouw de koningsdochter. Zij gaat vee hoeden en een grote blauwe os komt vaak naar haar toe. Het dier weet dat de stiefmoeder het meisje wil laten verhongeren en geeft een doek waarmee (als tafelkleed) oneindig veel voedsel kan worden verkregen. De stiefmoeder is verbaasd dat het meisje er zo goed blijft uitzien, aangezien ze probeert het meisje te verhongeren. De stiefmoeder ontdekt dat de blauwe os het magische kleed behoedt en doet alsof ze ziek is. Als de koning terugkeert nadat hij de strijd heeft gewonnen, zegt ze dat ze alleen kan genezen door het vlees van de blauwe os.

Het meisje op de os

Het meisje waarschuwt de os en ze vluchten samen, Kari moet steeds op zijn rug blijven zitten. Ze komen in een koperen bos waar een trol met drie koppen woont. Per ongeluk raakt het meisje een blad, waardoor deze afbreekt. Dit start de strijd tussen de os en de trol. Deze trol verwond de os, maar door zalf uit de hoorn van de trol kan het dier weer herstellen. Daarna komen ze in een zilveren woud waar een trol met zes koppen woont, waar de geschiedenis zich herhaalt. Vermoeid zet de os de reis verder en ze komen bij een gouden bos waar een trol met negen koppen woont. Ook hier probeert het meisje niets van het bos aan te raken, maar per ongeluk krijgt ze blad een appel in haar hand. Opnieuw kan de os de trol verslaan en ze reizen verder, tot ze bij een berg met een kasteel komen. De os vertelt het meisje dat ze moet zeggen dat ze Kari Trestakk heet en ze moet de os het hoofd afsnijden en het onder de rotswand leggen. Het koperen, zilveren en gouden blad moet ze er bij leggen. Ze moet een houten jurk dragen. Met tegenzin doet ze dit.

In het kasteel krijgt ze een baan en ze probeert de prins te spreken als ze waswater komt brengen, maar haar poging om contact te leggen mislukt. Hij wil het water niet aannemen van zo'n vuil meisje. Daarna wil ze de kerk bezoeken en ze gaat naar het hoofd van de os. Ze krijgt een jurk, een paard en een zadel om naar de kerk te gaan. De prins kan zijn ogen niet van haar afhouden en als ze vertrekt, krijgt hij een handschoen van haar te pakken. Kari probeert de volgende zondag contact te leggen als de prins een handdoek nodig heeft, maar ook nu mislukt dit. Opnieuw gaat ze naar het hoofd van de os en krijgt een met zilver versierde jurk en het straalde als het zilveren woud. Ze gaat opnieuw naar de kerk en de prins krijgt haar rijzweep te pakken. De volgende zondag wil ze met een kam naar de prins gaan, opnieuw mislukt haar poging en ze krijgt een nog mooiere jurk die van goud en edelstenen gemaakt is als ze naar de kerk gaat.

De prins heeft teer op de grond gegooid, waardoor Kari haar schoen kwijtraakt. De prins gaat het land door en vele vrouwen proberen deze schoen te passen. Dit lukt de stiefzus van Kari, maar een vogeltje waarschuwt dat de hiel en teen zijn afgesneden. De prins ziet dat er inderdaad bloed in de schoen zit en beseft dat dit niet zijn bruid kan zijn. De prins laat alle vrouwen in het kasteel de schoen passen, maar niets lukt. Dan komt Kari en ze past de schoen, ze laat de andere gouden schoen zien en werpt haar houten mantel af. De prins hoort dan dat ze een koningsdochter is en ze trouwen.

La picuredda

In een Siciliaanse versie die is uitgegeven door Giuseppe Pitrè in Fiabe novelle e racconti popolari siciliani (1870) krijgt het slecht behandelde meisje een schaap. Door het werk tussen de hoorns te stoppen, wordt dit op magische wijze gedaan. De stiefmoeder wil het schaap opeten en het wordt geslacht. Ze begraaft de botten, zoals het dier haar had verteld. Als er een koningsfeest is, verschijnen er twaalf ezels op de plek waar de botten begraven zijn. Het meisje krijgt gouden kleding en wordt weggedragen. De koning wordt meteen verliefd, maar ze vlucht en laat haar schoentje achter. De koning laat het meisje zoeken en ze trouwen.

Pilusedda

In een andere versie uit Sicilië overlijdt de moeder van een mooi meisje als ze vijftien is. De vrouw had een ring nagelaten, haar man moet trouwen met de vrouw die deze ring paste. Niemand past de ring. Op een dag doet het meisje de ring om als ze hem vindt tijdens het schoonmaken en krijgt hem niet meer af. Ze verstopt hem eerst met een zwart doekje, maar het wordt toch ontdekt en nu moet ze met haar vader trouwen. Ze gaat naar een tovenaar en legt haar probleem voor. Ze krijgt de tip om een prachtige jurk te laten maken. Dit lijkt onmogelijk, maar al snel is de jurk in de kleur van de lucht, versierd met edelstenen in de vorm van de zon, de maan en de planeten er. De vader heeft de jurk gekregen van zijn broer, die een demon is, in ruil voor zijn ziel. Daarna krijgt ze de tip nog een jurk te vragen en dit gebeurt een derde maal. Alle jurken worden geleverd en ze zal over acht dagen trouwen. Opnieuw raadpleegt ze de tovenaar.

De tovenaar geeft haar een walnoot, een hazelnoot en een amandel, die ze moet openen als ze die nodig heeft, en zegt haar dat ze de huid van een paard als kleding moet gebruiken en moet vluchten. Op de avond voor het huwelijk doet ze alsof ze in bad gaat. Ze stopt twee aan elkaar gebonden duiven in het badwater, doordat de duif met de vleugels slaat lijkt het alsof zij zelf een bad neemt. De vader merkt hierdoor niet meteen dat ze vlucht. Ze komt op het terrein van een prins, waar de boswachter het vreemde paard wil neerschieten. De prins voorkmt dit en ze wordt meegenomen naar zijn paleis. Ze worden vrienden, maar de moeder van de prins is niet gesteld op Pilusedda. Ze vraagt deeg om een broodje te bakken en verstopt het horloge van haar vader er in. De broodjes van de prins worden zwart, daarom krijgt hij dit broodje. Dit gebeurt nogmaals, waarna de prins een dasspeld vindt in het broodje. De derde maal vindt hij de ring in het brood.

Dan wordt er een dansfeest gegeven en de prins vraagt Pilusedda of ze hem vergezeld, maar ze weigert. Zodra de prins vertrekt, trekt Pilusedda haar paardenvel uit, trekt haar roze jurk aan, opent de walnoot en verschijnen er feeën, met juwelen voor Pilusedda om mee te nemen naar het bal, en een koet. De prins laat haar volgen als ze vertrekt, maar ze strooit met diamanten en parels en de bedienden rapen dit op en volgen haar niet. De week erna gebruikt ze de kastanje en ze draagt de zee-jurk. Door goud en zilver te strooien, kan ze opnieuw vluchten. De week erna gebruikt ze de hazelnoot en draagt de jurk in de kleur van de lucht, versierd met edelstenen in de vorm van de zon, de maan en de planeten. Nu volgt de prins haar alleen en ze vertelt hem alles. De ouders, die zien hoe charmant de bruid is die hun zoon heeft uitgekozen, zegenen hen, en de prins en prinses trouwen.

Gràttula-beddàttula

Een koopman vraagt zijn drie dochters wat ze willen hebben, Rosa en Giovanni vragen drie prachtige jurken en de kleine Ninetta wil graag een een druiventak met zilver. Als de vader dit vergeet, veroorzaakt het dat het schip niet vooruit of achteruit kan gaan. De koopman vergeet het geschenk voor zijn jongste dochter en het schip komt in een enorme storm, en kan niet vooruit of achteruit. Dan herinnert de koopman zijn belofte en het schip kan weer varen, waarna hij meteen het geschenk haalt. Ninetta komt later drie maal in prachtige kleding op het koningsbal en wordt als vrouw gekozen door de prins.

Ċiklemfusa

De Maltese heldin heet Ċiklemfusa. Ze wordt in haar vroege jeugd afgebeeld als een weeskind. Voor zijn dood gaf haar vader haar drie magische voorwerpen: een kastanje, een noot en een amandel. Ze werkte als bediende in het paleis van de koning. Niemand heeft ooit aandacht besteed aan het arme meisje. Op een dag hoorde ze van een groot bal en veranderde ze met behulp van een magische spreuk in een mooie prinses. De prins werd verliefd op haar en gaf haar een ring. De volgende avond gaf de prins haar een diamant en de derde nacht gaf hij haar een ring met een grote edelsteen erop. Tegen het einde van de bal zou Ċiklemfusa wegrennen terwijl ze zich verstopte in de kelders van het paleis. Ze wist dat de prins erg verdrietig was over haar verdwijning, dus maakte ze op een dag wat krustini (typerende Malteser koekjes) voor hem en verborg ze de drie geschenken in elk ervan. Toen de prins de koekjes at, vond hij de cadeautjes die hij aan de mysterieuze prinses had gegeven en besefte al snel de grote fout die hij had gemaakt door Ċiklemfusa te negeren vanwege haar slechte uiterlijk. Ze maakten al snel huwelijksregelingen en ze werd zijn vrouw.

Masha

Een Russisch volksverhaal dat is opgetekend door Alexander Afanasiev in 1815 lijkt op de versie van Grimm. Masha's vader hertrouwt met een weduwe die twee dochters heeft. De meisjes dwingen Masha hard te werken en daarom is ze altijd zwart, ze wordt Chernushka genoemd. Als blijkt dat de koning wil trouwen, wordt Masha thuisgelaten met veel werk. Twee duiven vliegen naar binnen, halen de gerst en het meel en de roet voor haar uit elkaar en gaan op haar schouders zitten. Dan heeft ze opeens een mooie jurk en gaat naar het feest, de koning is alleen in haar geïnteresseerd. De volgende dag herhaalt zich de geschiedenis en ze vlucht, net als de vorige dag, voor middernacht weg. De dag erna laat de koning de trap met pek en teer besmeren, waardoor Masha een pantoffel verliest. Er wordt een zoektocht naar het meisje opgezet en de stiefmoeder laat haar dochters delen van hun voet weghalen, zodat ze in de pantoffel passen. Het bedrog wordt ontdekt en Masha wordt als ware bruid aangewezen. Ze trouwt met de koning en de duiven pikken daarna de ogen uit van de stiefzussen.

Kleinkopje en de Koningszoons

In dit verhaal overlijdt de vader van een meisje en de moeder hertrouwd. Ze krijgt twee jongere zussen en ze haten hun oudere halfzus, maar moeder houdt van haar het meest. De jongste zusjes vermoorden de moeder. Ze lopen weg, maar Kleinkopje kan ze terug halen. Ze willen Kleinkopje ook vermoorden en verstoppen twintig naalden in een hooibaal. Een grijze poes helpt het meisje de naalden uit het hooi te halen. De zussen lopen opnieuw weg en Kleinkopje vindt ze terug in het huis van een heks. Kleinkopje komt erachter dat de heks de logees wil doden en ze redt haar zussen. Doordat ze de linten om hun halsen om de halsen van de zoons van de heks bindt, worden zij juist gedood. Ze ontkomen via de Bloedbrug. Hier kan iemand die een moord heeft gepleegd niet over, dus ze moet haar zussen dragen.

Kleinkopje draagt haar zus over de Bloedbrug, 1895

De heks kan ook niet over de brug en zo kunnen de meisjes ontkomen. Ze komen in een kasteel en kleinkopje haalt twee magische voorwerpen (een Lichtzwaard en het Zwarte Boek) uit het huis van de heks, waardoor haar zussen kunnen trouwen met twee koningszoons. De heks doodt haar eigen zoon en ze vervloekt Kleinkopje. Als het meisje voor haar zorgen zal, belooft ze de vloek op te heffen. Kleinkopje zorgt voor een groot varken en leert veel van de heks. Als de zuster uit het Oosten wordt uitgenodigd om het varken te nuttigen, gooit het dier de voerbak om. Kleinkopje vindt een staf en slaat het varken daar mee, waarna ze ontdekt dat het een betoverde prins is. Ze belooft hem te helpen, maar maakt eerst weer een varken van hem. 's Nachts steelt ze het toverboek en de toverstaf van de heks en ze maakt van de prins en zichzelf twee duiven.

De zuster uit het Oosten achtervolgt de vluchtelingen als havik, maar herkent de duiven niet. Daarna betoverd Kleinkopje de prins en zichzelf nogmaals, waardoor ze twee bezems worden. De heks wil de bezems en duwt mensen aan de kant, waarna een woedende menigte haar aanvalt. Ze heeft hen van gods genade willen wegduwen en vlak voordat ze onthoofd wordt, tovert ze zichzelf weer om tot een havik en vliegt weg. De bezems veranderen in duiven en de menigte is er nu helemaal van overtuigd dat ze een zegening uit de hemel waren. Kleinkopje en de prins vliegen verder en dan maakt ze van zichzelf de mooiste vrouw van het land. De prins wil met haar trouwen, maar Kleinkopje is bang dat hij haar vergeet. Hij belooft niemand te zoenen in het kasteel, maar wordt door zijn hond aan zijn gezicht gelikt. Hij vergeet dan alles. Kleinkopje komt bij een smid en klimt in een boom boven de put. De dochter van de smid ziet het spiegelbeeld en voelt zich te goed om water te halen. Dit gebeurt ook met de vrouw van de smid. Beide vrouwen lopen weg.

De smid ziet dan het meisje in de boom en beseft wat er aan de hand is. Hij haalt de twee vrouwen terug en Kleinkopje doet het huishouden voortaan. Ze gaat met wasgoed naar het kasteel, want zij heeft dit gestreken. Dit is van zo'n goede kwaliteit, dat ze in dienst van het kasteel komt. Ze werkt er een jaar. De prins zal trouwen met de dochter van de koning van Ulster. Kleinkopje moet de gasten vermaken en ze danst op een draad die ze heeft gespannen. De dochter van de koning van Ulster zegt dat ze dit ook wel kan, maar ze valt en breekt haar nek. De koning van Munster vindt niet dat dit de schuld is van Kleinkopje en ze werkt nog een jaar op het kasteel. Dan zal de prins trouwen met de dochter van de koning van Connacht. Weer moet Kleinkopje het publiek vermaken en ze gooit twee graankorrels op de grond. Er verschijnen een kip en een haan die een gesprek beginnen. Eindelijk herkent de prins Kleinkopje en ze trouwen.

De gouden pantoffel

In een ander Russisch volksverhaal koopt een oude man twee vissen voor zijn dochters. De oudste eet de vis op en de jongste vraagt het dier wat te doen. Ze laat de vis leven in de put. Als ze slecht behandelt wordt, helpt de vis haar. Ze moet twee maten rogge op ruimen voordat haar moeder uit de kerk komt, de vrouw houdt alleen van haar oudste dochter. De vis zegt haar naar de kerk te gaan, het dier zal de werkzaamheden verrichten. Iets soortgelijks gebeurt en de prins ziet het meisje en krijgt haar schoen te pakken. De schoen was helemaal met goud geborduurd. Met de schoen wordt het meisje geïdentificeerd en ze trouwt met de prins.

Baba Yaga

Baba Yaga in de vijzel met stamper en bezem, 1931

Een man wordt weduwnaar en hertrouwd, de nieuwe vrouw haat de dochter van de man. Als de man op reis is, stuurt ze het meisje naar haar tante (Baba Yaga Knokige Bot) om een naald en draad te halen. Hiermee moet ze een hemdje voor zichzelf naaien. Het meisje gaat eerst naar de zuster van haar moeder en krijgt raad: als ze naar Baba Yaga gaat zal een berkenboom in haar ogen slaan en ze moet er een lint om binden. Een poort zal knarsen en ze moet er olie in gieten. Ze moet brood gooien naar honden die haar willen aanvallen en als de kat haar ogen wil uitkrabben, moet ze het dier ham geven. Het meisje komt bij Baba Yaga en wordt aan het weefgetouw gezet. De dienstmeid krijgt opdracht het badhuis te verwarmen, Baba Yaga wil het meisje de volgende dag als ontbijt. Het meisje smeekt de dienstmeid het vuur niet te hoog op te laten laaien en geeft haar een doekje cadeau. Ze vraagt de kat of ze kan ontsnappen en geeft het dier wat ham. De kat vertelt dat ze kam en een handdoek moet meenemen en moet rennen. Als ze hoort dat Baba Yaga dichtbij is, moet ze de handdoek op de grond gooien. De handdoek zal een rivier worden. Als ze daarna hoort dat Baba Yaga dichtbij is, moet ze de kam gooien. Dit zal een dicht bos worden, waar Baba Yaga niet doorheen kan komen. Het meisje vlucht en door de tips van haar tante kan ze aan de honden, de poort en de boom ontsnappen.

Baba Yaga ontdekt dat het meisje is gevlucht en schreeuwt tegen de dienstmeid, de kat, de honden, de poort en de boom. Allen antwoorden dat ze nog nooit iets van Baba Yaga hebben gekregen, maar wel van het meisje. Baba Jaga Knokig Bot ging vlug in een vijzel zitten, dreef die aan met de stamper, veegde haar sporen uit met de bezem en snelde achter het meisje aan. Door de handdoek ontstaat de rivier en Baba Yaga moet naar huis om haar ossen te halen, die de rivier leegdrinken. Als Baba Yaga weer dichtbij komt, gooit het meisje de kam op de grond. Baba Yaga kan niet door het bos komen en het meisje arriveert bij haar huis. Daar is haar vader ook net terug en als hij hoort wat er is gebeurt, slaat hij zijn slechte vrouw dood.

Zezolla

De Napolitaanse Zezolla beklaagd zich over de slechte behandeling door haar stiefmoeder tegen haar handwerklerares Carmosina. Zij raadt het meisje aan om de stiefmoeder te doden en vraagt haar dan om haar vader over te halen om haar tot vrouw te nemen. Na een korte periode waarin ze Zezolla goed behandelt als dank voor haar optreden, verandert de nieuwe vrouw van de koning. Ze blijkt al zes dochters te hebben en behandelt Zezolla nu erg naar. Zezolla wordt Assepoes. Als de koning naar Sardinië moet reizen, vraagt hij zijn dochters wat ze als cadeau willen. De zes zussen vragen kostbaarheden, Assepoes wil dat hij haar aanbeveelt bij de duif der feeën. Het zal niet goed aflopen als hij dit vergeet. De koning vergeet het toch, maar kan niet terugreizen. Dan reist hij naar de grot der feeën en krijgt een dadel, een schep, een gouden emmertje en een zijden doek van de fee. Dankzij deze goede zorgen van Assepoes groeide de dadel in vier dagen tijd op tot de gestalte van een vrouw, en er kwam een fee uit. Door een toverspreuk krijgt ze van de dadel prachtige kleding om naar een feest te gaan. Een dienaar van de prins volgt Assepoes, maar ze strooit gouden munten en deze raapt hij op (waardoor ze kan ontkomen). De geschiedenis herhaalt zich en deze keer kan Assepoes ontkomen door parelen en juwelen te strooien. De derde maal volgt de dienaar de prinses aldoor, waardoor ze snel moet rijden. Hierdoor verliest ze haar muiltje. De prins zoekt het meisje en Assepoes past de schoen, waarna de zes zussen teleurgesteld afdruipen.

Aschenpüster mit der Wünschelgerte

Aschenpüster mit der Wünschelgerte, 1890

De dochter wil een jurk van zilver, een van goud, dan een van diamant en tot slot een zweep. De vader raakt verarmd, offert zijn ziel op voor een tovenaar en sterft. De dochter wil vermomd als een man naar het kasteel gaan, keukenwerk doen en de laarzen van de prins schoonmaken, die hij naar haar gooit. Op drie feestjes danst ze met hem in haar prachtige kleren en verdwijnt ze elke keer. Na de derde nacht kan ze nog net haar gouden jurk verbergen onder haar kraaienvacht, maar hij herkent de ring die hij om de vinger deed van de mysterieuze vrouw en ze trouwen. De kok, die haar altijd goed behandelde, krijgt een hoge functie.

Ye Xian

Een Chinese versie van het verhaal, Ye Xian, verscheen in een bundel geschreven door Duan Chengshi rond 860. In deze versie is Ye Xian de dochter van de plaatselijke stamleider die stierf toen ze jong was. Omdat haar moeder eerder stierf dan haar vader, staat ze nu onder de hoede van de tweede vrouw van haar vader, die haar misbruikt. Ze raakt bevriend met een vis, de reïncarnatie van haar overleden moeder. Haar stiefmoeder en halfzus doden de vis, maar Ye Xian vindt de botten, die magisch zijn, en ze helpen haar zich gepast te kleden voor een plaatselijk festival, inclusief een heel lichte gouden schoen. Haar stiefgezin herkent haar op het festival, waardoor ze vlucht en per ongeluk de schoen verliest.

Daarna krijgt de koning van een ander zee-eiland de schoen en is hij er nieuwsgierig naar omdat niemand voeten heeft die in de schoen passen. De koning zoekt overal en bereikt uiteindelijk het huis van Ye, waar ze de schoen past. De koning realiseert zich dat zij degene is en neemt haar mee terug naar zijn koninkrijk. Haar wrede stiefmoeder en halfzus worden gedood door rondvliegende stenen. Varianten van dit verhaal zijn ook te vinden in veel etnische groepen in China.

Tấm Cám

Het verhaal van Tấm (rijst kiem) en Cám (rijst zemelen), uit Vietnam, is vergelijkbaar met de Chinese versie. De vader van Tấm overlijdt nadat hij trouwde met de moeder van Cám. Zij behandelt haar stiefdochter slecht. Op een dag stuurt ze beide meisjes naar de velden om caridina te vangen. Degene die het meest vangt, zal een rode yếm van haar krijgen. Cám speelt alleen en ziet dan dat haar stiefzus al veel caridina heeft gevangen door hard te werken. Ze zegt dat Tám haar haren moet wassen, want zo vies als ze nu is kan ze niet thuiskomen. Op deze manier krijgt Cấm alle caridina in handen. Bụt (een figuur uit de folklore die mensen in nood helpt) vraagt waarom ze huilt en vertelt dan dat ze in haar mandje moet kijken. Ze ziet een straalvinnige en krijgt te horen dat ze een spreuk moet gebruiken om de vis te laten verschijnen.

De vis troost Tấm als dat nodig is, maar haar stiefmoeder merkt dit en hoort de spreuk. Ze laat haar stiefdochter dan met de waterbuffel naar de velden gaan. De stiefmoeder laat haar dochter dan de kleding dragen van haar stiefdochter en op deze manier kan ze de vis doden. Als Tấm terug komt, huilt ze als ze ontdekt dat de vis dood is. Bụt vertelt dat ze de botten van de vis moet bewaren in potten onder haar bed. Als er een feest wordt georganiseerd, mag Tấm pas deelnemen als ze de kiem en de zemelen heeft gescheiden. Bụt komt een derde keer langs en leert haar een spreuk zodat de vogels dit karwei voor haar oplossen. In de potten waar de botten van de vis in waren bewaard, vindt ze een zijden kleding, een sjaal en een rode yếm. Het derde potje bevat een klein paardje dat groeit tot een normaal paard; de vierde pot bevat een zadel voor het paard.

Quả thị (gouden appel)

Tam wast zich en trekt de kleding aan voordat ze zich naar het festival in de hoofdstad haast. Ze steekt een stenen brug over, laat een pantoffel vallen en kan hem niet meer terughalen. Wanneer de koning dezelfde brug oversteekt, gromt de olifant waarop de koning rijdt plotseling en hierdoor vindt de koning de pantoffel. Hij laat alle vrouwen op het festival de pantoffel passen en vindt Tấm op deze manier. Haar stiefmoeder en zus zijn erg jaloers als ze met de koning trouwt. Op het jubileum van haar vaders dood, keert ze terug naar het huis van haar stiefmoeder om te helpen bij de ceremonie. De stiefmoeder vraagt haar in een areca te klimmen en hakt de boom om, waardoor Tấm sterft. Cám gaat naar het paleis en wordt de nieuwe vrouw, maar ze merkt dat de koning alleen maar rouwt om Tấm.

Tấm reïncarneert in een vogel en zingt voor de koning. De koning herkent zijn bruid en brengt alle tijd door met de vogel, waarna de stiefmoeder haar dochter de tip geeft de vogel op te eten. Cám begraaft een veer van de vogel en hieruit groeien twee perzikbomen. De koning herkent ook hierin een teken van Tấm en wil elke nacht slapen bij de bomen, waarna Cấm de bomen omhakt. Ze zegt dat ze kleding voor de koning wilde maken. Tijdens het weven hoort ze Tấm vertellen dat ze boos is op haar zus, omdat ze haar man afpakte. Cấm verbrandt het weefgetouw en gooit de as weg, hieruit groeit een gouden appelboom. Een oude vrouw wordt verleid door de appelboom en neemt een vrucht mee. Hieruit groeit Tấm en ze adopteert het meisje. Op een dag komt de koning voorbij en de oude vrouw biedt hem betelpeper aan. Dit blijkt precies zo bereidt te zijn als Tấm ooit deed en hij wil de bereider ontmoeten. De vrouw laat haar geadopteerde dochter zien, de koning herkent haar en neemt haar mee naar het paleis.

Cấm wil graag weten hoe Tấm zo mooi kan zijn. Ze krijgt van haar stiefzus de tip om in een gat te springen, waarna Tấm haar met kokend water laat overgieten. Van het lichaam van Cấm wordt een gefermenteerde saus (zoals vissaus) gemaakt en dit wordt naar de stiefmoeder gestuurd als cadeau van haar dochter. De vrouw eet elke dag van de gefermenteerde saus. Op een dag komt er een kraai en deze vogel vindt het prachtig dat een vrouw haar eigen kind eet. Als ze de pot leeg heeft, vindt ze de schedel van haar dochter en sterft van schrik.

Er is ook een versie waarin de Bụt vertelt dat de vis weer tot leven zal komen als alle kleding terug wordt gebracht. Tấm wil daarom het verloren pantoffeltje terug halen. Dit wordt tentoongesteld en alle vrouwen mogen proberen hun voet er in te stoppen. De koning volgt Tấm als ze het pantoffeltje steelt en wordt verliefd op haar. Er is ook een versie waarin Tấm door haar stiefmoeder en zus wordt herkent op het festival en naar huis vlucht (zoals in de Chinese versie).Er is ook een versie waarin zowel de stiefmoeder en haar dochter naar het paleis komen als Tấm is gedood door hen.Er is ook een versie waarin de oude vrouw ook naar het paleis wordt gehaald en daar blijft wonen als haar moeder.Er is ook een versie waarin Tấm haar stiefzus vertelt dat ze moet baden in kokend water als ze net zo mooi wil zijn, waarna zij dit (verblind door wat ze graag wil) dit ook doet.Sommige kindvriendelijke versies laten de wraak weg, of eindigen zelfs nadat Tấm en de koning trouwen.

Bewerkingen

In de loop van de tijd zijn er van het klassieke sprookje veel bewerkingen voor film, theater en musical gemaakt.

Media afspelen

Poor Cinderella (Betty Boop), 1934

Staatspoppentheater van Belgorod

• In 1874 werd in Circus Oscar Carré het sprookjesverhaal Assepoester opgevoerd. Het bijzondere van dit optreden was dat het vrijwel geheel door kinderen werd gespeeld, met in de hoofdrol Kätchen Carré (artiestennaam van de Nederlandse paardrijdster Cornelia Adriana de Gast).^[7] Het kinderboek Asschepoester in het cirque Carré uit 1876 verwijst naar dit optreden.
• Het verhaal werd in 1950 als animatiefilm uitgebracht door de Walt Disney Company. Deze verfilming is gebaseerd op het sprookje zoals Perrault dat optekende.
• Voorts werd er een televisiemusical Cinderella geschreven door Rodgers & Hammerstein.
• Rossini schreef de opera La Cenerentola. Sergej Prokofjev schreef een balletstuk genaamd Cinderella. De Franse Componist Massenet schreef eveneens een opera in 1895: Cendrillon.
• Van het verhaal is in 1999 door Studio 100 een musicalbewerking gemaakt, waarin Maike Boerdam de rol van Assepoester en Chris Van Tongelen de rol van de prins vertolkte.
• In 2007/2008 werd in het Efteling Theater de musical Assepoester opgevoerd, naar de televisiemusical van Rodgers & Hammerstein, geproduceerd door de Efteling in samenwerking met V&V Entertainment. Na de speelperiode in Nederland was de voorstelling ook in Antwerpen te zien.
• In de film Shrek the Third (2007) speelt Assepoester ook een rol. Ze is in de film een lichtelijk nerveus type dat de hele dag alles schoonmaakt.
• In de tweede serie van de Sprookjesboom van Efteling Media speelt Assepoester ook een rol.
• In de film A Cinderella Story is het verhaal van Assepoester verwerkt. Ook in het vervolg Another Cinderella Story komt het verhaal voor.
• De film Ever After gebruikt het sprookje als hoofdthema en ook in de film "Ella Enchanted" komen elementen uit het sprookje voor.
• In The 10th Kingdom komt koningin Assepoester voor.
• In de musical Into the Woods van Stephen Sondheim is Assepoester een van de navertelde sprookjes. De verhaallijn kruist die van andere bekende sprookjes. In de tweede akte is te zien wat er met Assepoester gebeurt nadat ze is getrouwd.
• De Nederlandse tv-film Assepoester: een modern sprookje (2014) geeft een gemoderniseerde versie van het verhaal.
• In 2015 kwam er opnieuw een film uit gebaseerd op het verhaal, Cinderella.

Zie de categorie Cinderella van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.

Originele werken van of over dit onderwerp zijn te vinden op de pagina Asschepoes op Wikisource.